ก่อนอ่านตอนนี้ ควรอ่าน
#ไม่ใช่แนวของชาย ตอนที่9ในจอยลดาให้จบเสียก่อนนะแม่นางงง~~~~~~
KUNชาย TALK
วันนี้ไอ้ป๊อปชวนมาดริ้งค์ที่ผับของมันครับ
ผมนี้อึ้งเลย ว่ามันเนี้ยนะ!!กินเหล้า!?? แต่ชั่งเถอะ มันเต็มใจเลี้ยง ผมก็เต็มใจกิน55555555
และผับของมัน ดีจริงๆไม่อิงกระแส ก้าวแรกที่เดินเข้ามาผมเจอเลยครับ เจอ............ เจอนมครับเมื่อกี้เกือบชนหน้า...
นี้ไม่ใช่ผับครับ นี้มันฟาร์มโคนมชัดๆโว้ยยยมีแต่แม่พันธุ์ทั้งนั้น โอ้ววววจะเป็นลม ขอโป๊ยเซียนให้ชายที ผู้หญิงสมัยนี้อยากให้ผู้ชายสนใจต้องทำขนาดนี้เลยหรอ กระโปรงกางเกงก็สั้นจนจิมมี่จะแลบลิ้นออกมาละ นมก็ไม่รู้นมจริงนมปลอมใหญ่ๆทั้งนั้นคัพF คัพC เสื้อก็เหมือนใส่เสื้อชั้นในไซต์จิ๋วมา เพราะดูแล้วน่าจะเอาแบบปิดแค่หัวนม
ถ้าถามว่าบ่นขนาดนี้มึงดูมั้ย บอกเลยว่าไม่!!!! ไม่พลาดด ก็ของฟรีอะ ใครจะไม่ดู จริงมั้ยล่ะ แต่ให้เอาทำเมียหรอ...ไม่ไหวว่ะ
"ชายๆ นั้นๆมุมขวาวีไอพี โต๊ะ5เดี๋ยวมานะกูไปข้างนอกแป้ปป" และเสียงไอ้ปี้ก็ขัดจังหวะอาหารตาผมถถถถ "กูสั่งไว้ได้มั้ย??" ผมหันไปถามเพื่อความแน่ใจ
"ตามบายยบอกเด็กมันว่าเป็นเพื่อนเสี่ยป๊อป"
"เคๆ ไปๆ" จะไม่เกรงใจล่ะนะ หึหึ let's go man!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
15นาทีผ่านไป
ผมสั่งเหล้าป๊อกมา5ชุดครับ อร่อยยย แต่แอบมึนๆนิดๆ
"ชายยโว้ยยยยย" ไอ้ปี้โบกมือร่าฝ่าฝูงชนออกมา พร้อมตะโกนจนคนในผับมองเป็นตาเดียว
"มึงไปไหนมาวะ??" ผมถามมัน
"ไม่เสือกกดิเพื่อน" ดูมันตอบ!! "อ้าววบักเวร ไม่ติดว่าแดกฟรีกูตีนถีบหน้ากระเด็นล่ะนะ"ผมด่ามัน55 "กูหยอกเล่นไหมล่ะ???" มันตอบกลับคืนมาพร้อมทำหน้าแบบถ้าใครเห็นคงอยากกระทืบอะ
"มึงชอบกวนตีนอะ โด่วว" ผมทำหน้างอนใส่มัน
"5555 แล้วสั่งเชี้ยไรมาเยอะแยะวะ" มันหัวเราะลั่นก่อนจะหันหน้ามาเอ็ดผม "ก็มึงบอกฟรีเนอะสัส อย่ามาโป้ปดมดเท็จ"
"พูดมากว่ะเอ้าๆ เต็มที่ๆเลยออเจ้า" ละจากการสนทนากับมัน ผมก็หันมาสนใจแก้วน้ำหวานของผมต่อ "คิคิคิคิ" เสียงปี้หัวเราะ(กระแดะเนอะ)
"เอ่ออ มึงเป็นไรยิ้มอยู่คนเดียว" "ก็คนมันมีความสุขคริคริ" "จ้าาาาเอือมระอากับเพื่อนตัวเอง-_-||-_-#"
แล้วอยู่ดีๆ มันก็ลุกพรวดขึ้นจากโต๊ะ
พร้อมยกควยโบกสะบัดท่ามกลางฝูงชนโดยไม่สนสี่สนแปดใดๆ (ควยที่ทำด้วยมือนะครับแบบนี้╭∩╮ ไม่ใช่จกออกมาจากกางเกงนะฮะ55555 ) "ไอ้ปี้ นั่งลงคนมอง" ผมพยายามดึงมันให้นั่งลง "กูเป็นเจ้าของผับ ใครจะทำไรกูวะ??"ดูมันตอบดิ แล้วจังหวะที่ผมกำลังจะหันไปดูต้นเหตุความบ้าของมัน ทันใดนั้น
"ชาย กูขอเปลี่ยนที่นั่งดิ้" เอ้าาา งงในงงไปดิ้ ก่อนอื่นขออธิบายนะครับ คือที่นั่งของผมมันหันหน้าใส่ประตูผับ ส่วนที่นั่งปี้ หันหลังให้ประตู "เอ้าาเชี้ย เรื่องมากว่ะ"ผมสบถด่ามันอย่างหัวเสีย บางครั้งการเข้าใจ
ไอ้ปี้ก็เป็นเรื่องที่ยากกว่าแก้สมการ
"อย่าบ่นสัสสอย่าบ่นกินฟรีอย่าบ่น"
ถึงบ่นยังไง ผมก็ยอมเปลี่ยนที่นั่งอยู่ดีแหละ
กลัวอดของฟรี^ω^
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
30นาทีผ่านไป
"เป้~~ ส่างงมาอีกกเด้~~" ตอนนี้รู้ตัวว่าลิ้นพันกันรัวมาก แต่ผมว่าผมไม่เมานะ ไม่มาววว "เป้พ่อมึงสิ จะแดกไรเยอะเนี้ยเมาหนักแล้วนะเว้ย!!" ผมไม่ได้ยินที่มันบ่นหรอก พูดอะไรก็ไม่รู้ ฟังไม่รู้ความวาจาพิกลพิการ ไม่ใช่ล่ะ "อาววมาอีกก มึงงงแม่..งง ปล่อยย กูมาวววว โคนนเดววว เล่งงแต่โทราาศาพ ชวนกูกินหล้าววแต่ให้กูกินโคนเดวว" ผมไม่รู้หรอกว่าผมพูดอะไรออกไป บ้าง ปกติผมเป็นคนไม่พูดมากแต่เน้นการกระทำซะมากกว่า แต่คุณรู้จักน้ำเปลี่ยนนิสัยมั้ย แดกเข้าไปมันสามารถทำให้ผมพูดทั้งวันไม่ซ้ำคำเลยล่ะ "เอ้าาไอ้ชายชาติชั่ว ถ้ากูเมา ใครมันจะแบกมึงวะ?? "
"เออว่ะลืมม ฮ่าาาาๆๆ"
แล้วทุกอย่างก็ดับ
พรึบ\\\\\\\\\\\
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
23.02
NONGNONG TALK
**เพื่อนเอย วันนี้กูอยากกินเหล้า
อยากกินให้เมาๆให้ลืมมันเป็นวันสุดท้าย
ก็อยากจะเมาให้ลืมเธอ ลืมความรักที่แสนห่วย
ความรักควายควายให้เอากลับคืนไปเลยไป
ไม่เอาอีกแล้วกับความรักของตาย
ก็ไม่ได้อยากเป็นควาย เพราะกูเจ็บแล้วกูจำ
สันดานอย่างเธอคงไม่มีใครชอบ
เพราะเธอเที่ยวหลอกให้ใครเขาเจ็บช้ำ
สับรางเก่งจริงนะผู้หญิงใจดำ
สิ่งที่เธอทำมันเลวมากรู้ไหม
เพื่อนเอย วันนี้กูอยากกินเหล้า
อยากกินให้เมาๆให้ลืมมันเป็นวันสุดท้าย
แม่งเพลงชั่งเข้ากับอารมณ์ตอนนี้เหลือเกิน วันนี้ผมชวนไอ้ตรีมาแดกเหล้าด้วยกันครับ แต่ไม่ใช่แดกด้วยกันหรอก เป็นผมเองเนี้ยแหละกระดกอยู่คนเดียว แก้วแล้วแก้วเล่า แต่ก็ยังไม่รู้สึกเมาสักที แต่ตอนนี้รู้สึกปวดฉี่มากกว่าอะครับ "ตรี สั่งเหล้าให้กูที เอาเข้มๆ กระดกทีเดียวร่วง" ผมลุกขึ้นยืนพร้อมสั่งมันไว้ "ลุกไม จะไปไหนหรอ" ตรีละสายตาจากโทรศัพท์แล้วเงยหน้าขึ้นมาถามผม "กูปวดฉี่มากก เดี๋ยวมานะอย่าลืมที่กูสั่งล่ะ"
"อื้ออ รีบมานะเว้ยย คิดถึง" แล้วมันจะมาทำหน้าแบ๊วใส่ทำไมเนี้ย กลัวว
"อิเวงง กลัววว"พูดจบผมก็เดินตรงไปที่ด้านหลังผับเพราะห้องน้ำอยู่โซนนี้ แต่เอ๊ะผมเดินผ่านโต๊ะเมื่อกี้ หางตาผมกับชำเลืองเห็นแผ่นหลังของใครบางคน ที่มันคุ้นตาเอามากๆเหมือนเคยเห็นที่ไหนสักแห่งแต่จำไม่ได้ เออๆชั่งเถอะ ผมคงเริ่มเมาจริงๆแหละ ตอนนี้ปวดฉี่มาก จะราดแล้วไม่ไหวแล้วโว้ยยย
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
12นาทีผ่านไป
ผมเดินกลับมาที่โต๊ะ
ก็พบกับไอ้ตรีนั่งยิ้มให้โทรศัพท์อยู่
เพี้ย!!
"โอ้ยย ไอ้เหี้ยหนง" ผมตบหัวมันครับ55555 "นั่งยิ้มอะไรคนเดียว แล้วไหนที่สั่ง" "วางตำตา สาบานว่ามึงมองไม่เห็น??"
เหล้าไรวะ หน้าตาธรรมดาชิบ(ลักษณะแล้วแต่จะจินตนาการ) นี้หรือสูตรเข้มของไอ้ตรี ไวกว่าความคิด ผมก็เปิดขวดกรอกเลยครับ เห้ยยย!! อึกแรก⊙_⊙ อร่อยว่ะ!!
ขออีกที เห้ยยยยอึกที่สอง⊙_⊙ มันใช่!!!
เห้ยยยยยยยอึกที่สาม⊙_⊙และ กรอกจนหมดขวด
"ตรี!! เหล้าไรวะ รสชาติดีว่ะ"ผมถามมันด้วยความตื่นเต้นดุจได้ไปเที่ยวทะเลครั้งแรก "มิดไนท์ สูตรล้มทั้งยืน เข้มข้นถึงใจมึงเลยครับหนง^ω^" เมื่อมันพูดจบ ผมก็ดีดตัวยืนขึ้นแบบอัตโนมัติ
และ
แล้วว.
ก็
ร่วงงงงงงง ลงไปกองกับพื้น เข้าตำราขึ้นอย่างหงษ์ ลงอย่างหมาเลยครับ
แล้วผมก็วูบ มืดตึ๊บ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
01.02
[โรงแรมปี้โฮเทล]
ผมรู้สึกตัวขึ้นมา เพราะรู้สึกว่าได้รับไอเย็นๆมาสัมผัสผิวกายของผมซึ่งเดาได้ว่าน่าจะเป็นไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศ
แต่ถึงภายนอกร่างกายจะได้รับไอเย็นเบอร์ไหนก็ชั่ง ข้างในก็ร้อนดุจเพลิงอเวจีกำลังจะระเบิดอยู่ดี ผมเดาว่ามันอาจเป็นสาเหตุอันเกิดจากการกระดกเหล้ามิดไนท์ของไอ้ตรีเข้าไป ผมกระพริบตาถี่เพื่อปรับแสงจากหลอดไฟที่ติดไว้บนเพดานสีนวล ผมดีดตัวขึ้นจากเตียงใหญ่คิงไซต์ นั่งเหยียดขา และสะบัดหัวไปมาพร้อมจินตนาการว่ากำลังโยกหัวตามจังหวะเพลงของพี่โป่งหินเหล็กไฟ เพื่อหวังจะไล่ความมึนๆอึนๆจากฤทธิ์เหล้า "แม่งเอ้ยยยย ไอ้เชี้ยตรีเหล้าเหี้ยไรวะเนี้ย" ผมบ่นอุบอิบเพราะมึนหัวเอามากๆแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และค่อยๆลุกจากเตียงเดินตรงแบบเอียงๆไปยังห้องน้ำ
.
.
.
.
.
.
.
.
15นาทีผ่านไป
"อ้าาาาาาส์ สดชื่น โซเฟรชชชชชช" ผมพูดกับตัวเองหน้ากระจกห้องน้ำ หลังจากทำการคายของเก่าออกไปจนแทบจะคายไส้ตัวเองออกมาด้วย และล้างหน้าล้างตาพอสางเมา "โอ้วววว คนอะไรน่ารักจัง*-*"ผมแอ๊บใส่กระจก
อวยตัวเองไปอีก555 ตามจริงผมพอจะเดาได้ล่ะ ว่าที่นี้ที่ไหน โรงแรมไงครับ ดูจากห้องน้ำแม่ง ใหญ่กว่าห้องนอนผมอีกอันนี้ไม่ได้เว่อร์นะ 55 แต่ตอนนี้ผม งงในงงมากๆว่ามาอยู่ที่นี้ได้ไง แต่จากการสันนิษธานในระบบความคิดแล้ว คือผมอาจจะเมาหนักไอ้ตรีเลยเช่าโรงแรมให้อยู่ แต่ก็งงอีก ว่าทำไมมันไม่พาผมกลับบ้าน แต่ชั่งเถอะไปนอนต่อละ
"จั๊ด จาดาดา จั๊ด จั๊ด จาดาดา............⊙_⊙⊙_⊙⊙_⊙⊙_⊙ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก !!!!!!!! ผีหลอกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!" ผมตะโกนออกมาสุดเสียง จนน้ำในแก้วที่วางอยู่ข้างเตียงกระเพือบจนลิ้นไก่สั่นเป็นเจ้าเข้า เพราะผมเห็นตัวอะไรก็ไม่รู้ขดอยู่ในผ้าห่ม "พ่อแก้วแม่แก้ววววววววโว้ยยยยย ช่วยลูกด้วยลูกยังเด็ก ลูกกลัวว ภูติผีร้ายอย่าแพ้วพานลูกฮืออออ╥﹏╥╥﹏╥หนงกลัววว" ผมพูดพร้อมยกมือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สถิตอยู่รอบๆ ก่อนที่จะค่อยๆเดินด้วยขาที่สั่นเทาไปยังเตียงที่ผมพึ่งลุกขึ้นมาเมื่อไม่นานมานี้
ทั้งที่ปากผมยังท่องคาถา108อยู่ไม่หยุด มือเรียวของผมค่อยกำผ้าห่มแล้วตัดสินใจในเสี่ยววินาที กระชากผ้าห่มออก และผมก็...
.......
....
..
อึ้ง⊙_⊙
"พะ...พี่ชาย" ผมรีบเอามือมากุมปากตัวเองไว้เพราะจะได้ไม่เผลอกรีดร้องออกมา "ว้ากกกกกก พี่ชายยยยยยยโว้ยยย กรี๊ดดดดดด" แต่นั้นล่ะครับ ไม่ทันครับ ผมกรี๊ดออกไปแล้ว-_-# ผู้ชายตัวใหญ่ แต่เล็กกว่าผม สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวซึ้งเม็ดกระดุมหลุดลุ่ยแหวกมาถึงกลางอก เผยให้เห็นยอดอกสีชมพูอ่อนพอรำไร กางเกงยีนขาเดฟรัดเป้าจนเห็นห่อหมกนอนแผ่อยู่บนเตียง
"อรึกกก" ผมเผลอกลืนน้ำลายที่เหนียวฝืดลงคอซะเสียงดัง "หนาวว ผ้าห่มผ้าห่ม"
ปากบางเผยริมฝีปากพร้อมพูดเสียงในลำคอ ตัวขดเข้าหากันจนเข่าแทบจะชิดอก "หนาววววว" ปากบางเอ่ยคำว่าหนาวอีกครั้ง จนผมเรียกสติตัวเองกลับมาได้ "หื้มมมมม หนาวหรอ??" ผมจึงหยิบรีโมทแอร์และกดเพิ่มอุณหภูมิให้สูงขึ้น "ผ้าาห่ม...กรอดดดด~~" "แนะนอนกัดฟันด้วยจะกรนมั้ยเนี้ย" ผมมองภาพตรงหน้าอย่างเอ็นดู และอยากดูเอ็น แอร่ ไม่ใช่ล่ะ55 พี่เค้านี้ตอนนอนน่ารักมากๆเลยนะเหมือนแมวน้อยนุ่มนิ่ม ผมอยากจะเก็บภาพนี้ไว้นานๆจัง ไม่อยากคิดถึงตอนตื่นขึ้นมาเลย เพราะเมื่อไหร่ที่ตื่นขึ้นมา คุณชายผู้ที่ค่อยจะปฏิเสธผม ขับไล่ผมก็จะกลับคืนมาเหมือนกัน.....
"เดี๋ยวห่มผ้าให้นะครับ" ผมขึ้นไปบนเตียงและนั่งขัดสมาธิลงข้างๆคนตัวบางพร้อมจัดแจงผ้าห่มให้อีกคน "อื้มมมมม(๑-﹏-๑)" พี่เค้าขดตัวม้วนในผ้าห่มเหมือนหนอนดักแด้น้อย ตั้ลล้ากกกคิโยมี "คิคิคิคิ คนเกรี้ยวกราดหายไปไหนนะ" ผมหลุดขำออกมาเบาๆเพราะทนความน่ารักของพี่มันไม่ไหว ผมเอือมมือไปสัมผัสที่แก้มใสของอีกคน ที่ตอนนี้แดงระเรื่อเพราะฤทธิ์จากแอลกอฮอร์ล ผมนั่งจ้องมองดูพี่มันหลับอยู่นานพอสมควรผมจึงค่อยๆโน้มหน้าเข้าไปใกล้ๆ เพื่อจะเก็บรายละเอียดหน้าพี่เค้าให้มากที่สุด มองตาเรียวที่ตอนนี้ปิดสนิทประดับด้วยแพรขนตาหนายาวเหมือนผู้หญิง ผมดำขลับยุ่งเหยิงพันกัน ปรกลงที่หน้าผากมน คิ้วเข้มรับกับตาเรียวเป็นอย่างดี จมูกโด่งพุ่งรับกับคางสวยได้รูป ทุกส่วนที่อยู่บนหน้าพี่เค้า ชั่งไร้ที่ติ มันสมบูรณ์แบบดุจพระเจ้าสรรสร้าง
ปากบางเป็นกระจับเผยออกเล็กน้อยเหมือนรอให้ใครมาปิดให้ "อยากให้พี่ชอบผม แบบที่ผมชอบพี่จัง" ผมเอ่ยกับตัวเอง นิ้วเรียวของผมสัมผัสลงที่ปากนุ่มอวบอิ่มเบาๆ "ปากของพี่ เมื่อไหร่จะเลิกด่าทอผม เมื่อไหร่จะเลิกไล่ผม เมื่อไรจะยอมรับผม เมื่อไหร่จะหันมาสนใจผมซักทีนะ"
พูดไปไอ้น้ำตาเจ้ากรรมก็พาลจะไหลออกมา ผมเงยหน้าขึ้นมองเพดานเพื่อไล่น้ำตาให้ย้อนกลับคืน "หมวยย หมวยยพี่หมวยยอื้อมมม..." ผมขมวดคิ้วแล้วหันกลับมามองคนที่นอนอยู่ข้างกาย นี้ขนาดนอนอยู่ ยังละเมอชื่อผู้หญิงคนนั้นเลย คงรักเธอมากสินะ "เป็นผมจะได้มั้ยนะ คนที่พี่ละเมอเอ่ยชื่อตอนหลับ คนที่พี่จะฝันถึง" ผมยกมือของอีกคนมากุมไว้แล้วเอามาแนบเข้ากับหน้า "รู้ว่าอาจจะเจ็บอีก รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ไม่ว่าจะพังอีกกี่ครั้งผมก็ยังจะชอบพี่อยู่ดีว่ะ" ทันใดนั้น แขนยาวของอีกคนโอบรอบต้นคอผมและโน้มลงไปใกล้หน้าตัวเอง
มันยิ่งทำให้ผมเห็นทุกสัดส่วนบนใบหน้าเค้าชัดขึ้น หัวใจผมตอนนี้สั่นรัว9ริกเตอร์ ใครก็ได้ช่วยผมที....
"น....." ปากบางกำลังจะเอ่ยอะไรไม่รู้ แต่ผมเผลอประกบปากลงประทับกับปากของอีกคนไปแล้วล่ะ "อะ..." ผมรีบผละออก เพราะกลัวว่าถ้าอีกคนตื่นขึ้นมาจะโกรธเอา
แต่..ไม่ทันแล้วล่ะ ไวกว่าความคิด
ผมประกบจูบพี่เค้าอีกครั้ง
มันเหมือนมีแรงดึงดูดของหลุมดำในหัวใจ มันเหมือนการสูบวิญญาณตอนนี้รู้สึกเหมือนมีผีเสื้อบินวนอยู่ในท้อง หัวใจผมพองโตแทบจะระเบิดในอก
ผมไม่แน่ใจว่าทำมันได้รึเปล่า มันจะเหมือนการขโมยรึเปล่า เพราะผมก็พึ่งเคยทำเป็นครั้งแรก ผมประกบจูบพี่เค้าค้างไว้สักพัก จนผมเริ่มขยับมันรุนแรงขึ้น "อื้อออ อื้อออ" เสียงครางในลำคอของอีกคนประท้วงออกมาเบาๆ จนผมค่อยๆผละออกอย่างเสียดาย
แล้วผมก็ประกบปากลงทาบทับปากของอีกคนอีกคร้้ง มันชั่งนุ่มนิ่ม นุ่มนวล นุ่มละมุน หวานหอมเหลือเกินมันรู้สึกดีมากๆเลยล่ะ
จนในใจผมคิดอยากจะเอาลิ้นเข้าไปควานหาความหวานจากโพรงปากของอีกคนใจแทบขาด แต่ผมก็คงทำได้แค่นี้แหละ เค้าควรเก็บมันไว้ให้ผู้หญิงในฝันที่สมบูรณ์พร้อม ที่เหมาะจะเคียงข้างกับเค้าอยู่ข้างๆเค้า ผมมันก็ทำได้แค่ลักกิน ขโมยกิน ความคิดในหัวตีกันไปหมด แต่ผมก็ประกบปากลงไปอีกครั้ง แล้วก็ผละออก
"ผมของโทษครับ ผมชอบพี่มากจริงๆแต่ที่ผมทำมันก็เกิดขึ้นอยู่ฝ่ายเดียว ผมรู้สึกอยู่ฝ่ายเดียว ขอโทษนะพี่" ผมตัดพ้อเบาๆ
ทั้งๆที่อยากทำมากกว่านี้.... ไม่ ไม่ได้
ทำไม่ได้ แค่นี้มากพอแล้วว มากพอแล้วจริงๆ
"ผมชอบพี่นะครับ"
พูดจบผมก็กอดอีกคนแน่นเหมือนกลัวเค้าจะหายไปพร้อมพรมจูบเบาๆไปทั่วใบหน้าหวานผมอยากให้เวลามันหยุดอยู่แค่นี้ หยุดอยู่ตอนที่ผมได้อยู่กับพี่เค้า อยากให้ทั้งโลกมีเราแค่สองคนเฮ้ออออออ......นานแค่ไหนก็จะรอว่ะ ผมนั่งคิดเรื่อยเปื่อยอยู่สักพัก
แล้วจึงลุกขึ้นจากเตียงพร้อมเก็บข้าวของ แล้วสะพายเป้ตัวโปรด เดินออกจากห้องไปกลางดึก ถ้าไม่ทำแบบนี้
ถ้าพี่เค้าตื่นขึ้นมาในตอนเช้า
แล้วพบว่าตัวเองนอนอยู่กับผม
พี่เค้าคงจะรังเกียจน่าดู
ผมทนไม่ได้หรอกนะถ้าสายตารังเกียจๆแบบนั้นของพี่เค้าจับจ้องมาที่ผม ผมคงต้องกัดลิ้นตัวเองตายตรงนี้แน่ๆอะ
เป็นแบบนี้ดีแล้วล่ะ แบบที่คอยมองเค้าอยู่ห่างๆ ยังคงได้คุยกับเค้าบ้างเป็นบางครา
อย่างน้อย ก็ขอให้ผมได้มองความสดใสของโลกใบนี้ไปนานๆ......................
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ขอโทษนร้าา บรรยายไม่เก่งง ไม่รู้จะทำยังไงฮือออออ
บทสนทนาก็มีนิดเดียว
อยู่ข้างหนงๆไปนานๆนะรีดเดอร์
ไรท์คงทนไม่ได้ถ้ารีดเดอร์ทิ้งไรท์5555
สุดท้าย ผิดพลาดประการใด ขออภัยนะครัช
อ๊ะจ๊ากกก🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥
nc ใจเย็นๆ มาแน่นอนน มีแน่นอน
**เพลง รักควายควาย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น